Terrasje pakken - kleine kaart

Grote verdwijntruc met kleine kaart

Afgelopen zondag zat ik lekker met mijn man en kinderen op het terras in een watersportdorp. Heerlijk, hoe vaak kunnen wij Nederlanders gezellig buiten eten? en ja hoor... het was weer zover. De grote verdwijntruc. In 2007 schreef ik er al over in een column (tegenwoordig blog) voor het Grolsch Magazine:
Al een tijdje signaleer ik een nieuw fenomeen op de terrassen. Om exact vijf minuten voor vijf is de bediening druk bezig om de lunchkaart/kleine kaart van de tafels te verwijderen. Stel je voor dat iemand nog een uitsmijter of een plate saté besteld!
Het maakt niet uit of het nu druk is of niet, de kaarten verdwijnen. De logica hiervan ontgaat mij. Als het nu een super drukke dag is hebt of een feestdag, zodat de capaciteit ontbreekt in de keuken, oké. Om 17.05 uur krijg je te horen: ‘U kunt alleen nog bestellen van de grote kaart’. Ik kan mij niet voorstellen dat hier een rendementsgedachte achter zit. Eén van de ingrediënten van rendement is immers productiviteit. De koks, bediening en ruimte is er; de kosten zijn dus al gemaakt. Een regeltje op de kaart in de sfeer van: “uitgezonderd bij grote drukte” of een aangepaste kleine kaart voorkomt een hoop scheve gezichten. Voor andere creatieve oplossingen houd ik mij aanbevolen. Met dat warme weer heb je niet altijd zin in een uitgebreide maaltijd. Met het verdwijnen van de kleine kaart, verdwijnt ook vaak de eetlust en het zonnige humeur.
Geesje Duursma-Dijkstra